براساس گزارش منتشر شده ی شرکت هنلی و همکاران در زوریخ سویس (چهارشنبه 27 جون 2007) مشخص گردید که شهروندان کشورهای آمریکا، دانمارک، و فنلاند بیشترین آزادی را برای مسافرت بدون داشتن روادید دارا هستند.
شهروندان این سه کشور می توانند بدون دریافت روادید به 130 کشور دنیا مسافرت کنند.
بعد از این کشورهای آلمان، ایرلند و سوئد قرار دارند که شهروندان آن ها می توانند بدون گرفتن روادید به 129 کشور مسافرت کنند.
همچنین شهروندان ژاپن، انگلستان، فرانسه و ایتالیا می توانند به 128 کشور، کشورهای کانادا، استرالیا، لوگزامبورک و نیوزیلند به 125 کشور بدون دریافت روادید مسافرت کنند.
بلژيکی ها با مسافرت بدون روادید به 127 کشور در رده ی چهارم جدول هستند.
در جدول زیر رتبه ی کشورها بر حسب دسترسی به مسافرات آزاد و بدون محدودیت های روادید نشان داده شده است :
Finland : 13۸
Denmark : 130
United States : 130
Germany : 129
Ireland : 129
Sweden : 129
Britain : 128
France : 128
Italy : 128
Japan : 128
Belgium : 127
Norway : 127
Spain : 127
Switzerland : 126
Netherlands : 126
Austria : 125
Canada : 125
Luxembourg : 125
New Zealand : 125
Portugal : 123
Singapore : 122
Australia : 120
Greece : 120
Iceland : 120
Malaysia : 120
Liechtenstein : 116
South Korea : 115
Malta : 115
Cyprus : 113
Hong Kong : 110
Chile : 109
San Marino : 109
Monaco : 108
Poland : 106
Slovenia : 105
Israel : 104
Argentina : 101
Brunei : 101
Hungary : 101
Andorra : 99
Brazil : 99
Uruguay : 99
Czech Republic : 98
Mexico : 98
Slovakia : 97
Costa Rica : 95
Lithuania : 94
Venezuela : 92
Estonia : 91
Latvia : 91
Vatican City : 87
Croatia : 84
Bolivia : 83
Bulgaria : 83
Guatemala : 82
Panama : 82
Paraguay : 82
El Salvador : 81
Honduras : 80
Nicaragua : 75
Romania : 73
Barbados : 71
Bahamas : 71
Macau : 71
Trinidad and Tobago : 66
South Africa : 65
St.Vincent and Grenadines : 64
St.Lucia : 63
Antigua and Barbuda : 63
St. Kitts-Nevis : 62
Grenada : 60
Belize : 58
Jamaica : 57
Solomon Islands : 54
Guyana : 53
Gambia : 53
Dominica : 52
Mauritius : 52
Seychelles : 52
Turkey : 52
Lesotho : 51
Tuvalu : 50
Kiribati : 49
Western Samoa : 49
Botswana : 48
Malawi : 48
Fiji : 47
Sierra Leone : 47
Vanuatu : 47
Kenya : 46
Maldives : 46
Swaziland : 46
Tonga : 46
Ghana : 45
Zambia : 45
Nauru : 44
Taiwan : 42
Ecuador : 41
Namibia : 41
Papua New Guinea : 41
Peru : 41
Tanzania : 41
Zimbabwe : 41
Suriname : 40
Kuwait : 39
Mauritania : 39
Uganda : 39
Bahrain : 38
Mali : 38
Tunisia : 38
Guinea : 37
Ivory Coast : 37
Niger : 37
Qatar : 37
Senegal : 37
Benin : 36
Cape Verde : 36
Marshall Islands : 36
Oman : 36
Burkina Faso : 35
Nigeria : 35
Russia : 35
Togo : 35
United Arab Emirates : 35
Guinea-Bissau : 33
Micronesia : 33
Philippines : 33
Belarus : 32
Colombia : 32
Palau Islands : 32
Serbia-Montenegro : 32
Ukraine : 32
Liberia : 31
Macedonia : 31
Saudi Arabia : 31
Morocco : 30
Indonesia : 29
Moldova : 29
Thailand : 29
Azerbaijan : 28
Bangladesh : 28
Central African Republic : 28
Georgia : 28
Kazakhstan : 28
Kyrgyzstan : 28
Armenia : 27
Chad : 27
Congo Brazzaville : 27
Cuba : 27
Tajikistan : 27
Cameroon : 26
Bosnia and Herzegovina : 25
Dominican Republic : 25
India : 25
Madagascar : 25
Egypt : 24
Gabon : 24
Mongolia : 24
Uzbekistan : 24
Algeria : 23
Rwanda : 23
Haiti : 22
Mozambique : 22
Sao Tome and Principe : 22
Sri Lanka : 22
East Timor : 21
Jordan : 21
Comores Islands : 20
Equatorial Guinea : 20
Eritrea : 20
Laos : 20
Nepal : 20
Angola : 19
Bhutan : 19
Djibouti : 19
Libya : 19
Turkmenistan : 19
Burundi : 18
China : 18
Ethiopia : 18
North Korea : 18
Vietnam : 18
Yemen : 18
Albania : 17
Cambodia : 17
Lebanon : 17
Pakistan : 17
Sudan : 17
Congo : 16
Syria : 16
Iraq : 15
Myanmar : 15
Somalia : 15
Iran : 14
Afghanistan 12
توجه فرمودید که تنها افغانستان خودمان پایین تر از ایران است و یکی از محدودیت های افغانستان اتفاقا خود ایران است.
پ.ن: مرگ از زندگی پرسید: این چیست که تو را زیبا جلوه میدهد و مرا زشت و تلخ؟
زندگی خندید و گفت: دروغی که در من هست و حقیقتی که در توست./
خواب دیدم قیامت شده است.
هرقومی را داخل چالهای عظیم انداخته و بر سرهر چاله نگهبانانی گرز به دست گمارده بودند الا چالهی ایرانیان.
خود را به عبید زاکانی رساندم و پرسیدم : «عبید این چه حکایت است که بر ما اعتماد کرده نگهبان نگماردهاند؟»
گفت : «میدانند که به خود چنان مشغول شویم که ندانیم در چاهیم یا چاله.»
خواستم بپرسم : «اگر باشد در میان ما کسی که بداند و عزم بالا رفتن کند...»
نپرسیده گفت: گر کسی از ما، فیلش یاد هندوستان کند خود بهتر از هر نگهبانی لِنگش کشیم و به تهِ چاله بازگردانیم !
پ.ن: سنگی که طاقت ضربه های تیشه را ندارد تندیسی زیبا نخواهد شد. از زخم تیشه خسته نشو که وجودت شایسته تندیسی زیباست./
گلهایی با یک ردیف گلبرگ که جای چندانی نمیگرفته، دست و پاگیر کسی نمیشده.
صبحی سر و کله شان میان علفها پیدا میشده شب از میان میرفتند.
اما این یکی یک روز از دانه ای جوانه زده بود که خدا میدانست از کجا آمده بود و شازده کوچولو با جان و دل از این شاخک نازکی که به هیچ کدام از شاخکهای دیگر نمیرفت مواظبت کرده بود.
بعید نبود که این هم نوع تازه ای از بائوباب باشد اما بته خیلی زود از رشد بازماند و دست به کار آوردن گل شد.
شازده کوچولو که موقع نیش زدن آن غنچه بزرگ حاضر و ناظر بود به دلش افتاد که باید چیز معجزه آسایی از آن بیرون بیاید اما گل تو پناه خوابگاه سبزش سر فرصت دست اندر کار خود آرایی بود تا هر چه زیباتر جلوه کند.
رنگهایش را با وسواس تمام انتخاب میکرد.
سر صبر لباس میپوشید و گلبرگها را یکی یکی به خودش میبست.
دلش نمیخواست مثل شقایق با جامه مچاله ور چروک بیرون بیاید.
نمیخواست جز در اوج درخشندگی زیبایش رو نشان بدهد!...
پ.ن: کاش کودک بودم تا بزرگترین شیطنت زندگیم نقاشیهای دیوار بود. کاش کودک بودم تا از ته دل میخندیدم.../
بنابر این جشن دیگان برابر است با یکی از این روزها در ماه دی، که دوم، نهم و هفدهم در تقویم خورشیدی است.
در ایران باستان نخستین جشن دیگان، در ماه دی یعنی روز اورمزد از ماه دی، خرم روز نیز نام داشته است.
در این روز که روز پس از شب چله، یعنی بزرگترین شب سال بوده است، پادشاه کشور و. حاکم شهر، دیدار عمومی با مردم داشته اند.
اکنون نیز زرتشتیان در برخی از شهرها و روستاها، یکی از روزهای دی، در ماه دی و یا همه آن را جشن میگیرند.
همانند جشنهای ماهیانه دیگر، کوشش میکنند تا در محلهای عمومی مانند تالار آدریان و آتشکده گرد هم آیند و جشن دیگان را با سرور و شادمانی برگزار کنند.
دیگان فرخنده باد
«برای انتخاب پنجاه زن برتر سال ما به دنبال کسانی هستیم که در صنعت یا تجارت نقشی کلیدی ایفا کردهاند.» این گفتهی «لارنس روت» سردبیر ژورنال زنان روزنامهی «وال استریت ژورنال» است؛ روزنامهای بنام و پرتیراژ که در فهرست ۵۰ زن برتر سال ۲۰۰۸ در مکان ۴۵ نام سعیده قدس را جای داده است؛ بانوی ۵۷ سالهی ایرانی و بنیانگذار موسسهی «محک» که تشکلی غیردولتی ویژه حمایت از کودکان سرطانی در ایران است.
به گزارش شبکه دویچه وله، در معرفی کوتاه «وال استریت ژورنال»، از سعیده قدس به عنوان الگویی برای زنان جوان ایرانی نام برده شده است که مایلاند در جامعه نقشی فعال داشته باشند. این زن ایرانی در سال ۱۳۷۰ پس از بهبودی فرزندش که مبتلا به سرطان بود، تصمیم گرفت تا مرکزی را برای حمایت از کودکان سرطانی در ایران ایجاد کند.
نفر نخست این لیست «شیلا بر» (Sheila Bair) رییس یکی از موسسات مالی بزرگ آمریکاست.
موفقیتی ارزشمند
تنها سه ساعت پیش از منتشر شدن روزنامه و با یک تماس تلفنی از نیویورک، خانم قدس از این انتخاب آگاه شده است، هرچند جزییات همچنان برای خود او هم روشن نیست. او میگوید: «فقط میدانم که چون مصاحبههای مختلف در رابطه با محک داشتم، یکی از این مصاحبهها هم با وال استریت ژورنال بود. ولی آن مصاحبه هیچ وقت چاپ نشد.
نمیدانم که شناسایی از آن طریق بوده است یا نه.
در تمام طول این سال ها سعی «محک» و دستاندرکارانش به عنوان یک نهاد غیردولتی، جلب توجه مردم برای حمایت گستردهتر از این نهاد بوده است؛ اصلی که سنگ بنای «محک» بوده و در حال حاضر هم در حدود ۵۰۰۰ کودک سرطانی را تحت پوشش خود قرار داده است.
سعیده قدس که هم اکنون برای دیدار فرزندانش در آمریکا به سر میبرد، میگوید که از همان اوایل راهاندازی «محک» هیچ توقعی از سازمان های دولتی نداشته است و برای همین هم با به دست آوردن چنین عنوانی انتظار وقوع اتفاق خاصی را ندارد.
خانم قدس میگوید : «هیچ وقت فکرنکردم که اگر این افتخار آمده کسی باید کاری بکند یا من باید کاری بکنم. این یک اتفاقی است که حاصل همهی آن کاری است
که تو یک عمر کردی. کار اجرایی بسیار فرساینده و کشندهای که دردش را حس نمیکردم، چون خودم با بیماری بچهام بیمار بودم. من فکر میکنم که وقتی چنین اتفاقی میافتد، فقط خستگی خودم در میرود، انرژی میگیرم و به یک نحوی فکر میکنی که خب این کار اینقدر که تو فکر میکردی مهم بوده است و ارزشش را داشته است که تو زندگیات را روی آن گذاشتهای.»
پ.ن:منبع نوشته پ یشین روزنامه اعتماد ملی تاریخ پست میباشد

